اكبر ترابى شهرضايى

162

آئين كيفرى اسلام (فارسى)

اين قيد سوّم به دليل نياز ندارد ؛ هرچند در روايت سليمان بن هلال « 1 » آمده است ؛ ليكن ما در سند آن اشكال كرديم و نيازى به آن هم نيست . زيرا ، اين مطلب مسلّم است كه بايد حرامى مرتكب شده باشند تا تعزير يا حدّ جارى گردد . دليل قيد برهنه بودن در عبارت تحرير الوسيله و شرائع الإسلام « 2 » ثبوت تعزير در مورد دو برهنه گفته شده است ؛ آيا در صورتى كه هر دو نفر پوشيده بودند يا يكى برهنه و ديگرى پوشيده باشد ، اين حكم جارى است ؟ صاحب رياض رحمه الله مىفرمايد : اين قيد وجهى ندارد ؛ زيرا ، خوابيدن دو مرد زير يك لحاف هرچند برهنه هم نباشند ، حرام و موجب تعزير است . در بسيارى از روايات نيز اشاره‌اى به برهنه بودن آن‌ها نشده است . « 3 » دو اشكال به صاحب رياض رحمه الله داريم : اوّلًا : ما دليلى نداريم - در صورت پوشيده بودن - بر اين كه نفس اجتماع زير يك لحاف حرام باشد ؛ از كدام دليل استفاده مىشود مطلق اجتماع دو مرد زير يك پوشش حرام است ؟ ثانياً : نكته‌اى كه بيشتر محقّقان از آن غفلت كرده‌اند ، اين است كه ما يك‌بار بحث مطلق تعزير داريم ، كه موضوعش هر عمل حرامى است ؛ در اين صورت ، مىگوييم : اجتماع دو مرد اگرچه با لباس زير يك لحاف حرام است - بر فرض چشم‌پوشى از اشكال اوّل - امّا جايى براى تقييد روايات نيست ؛ ولى يك‌بار بحث در ثبوت تعزيرى خاصّ براى عمل است ؛ در اين مقام ، روى فتواى تمام فقها ، سخن از تعزير خاصّ ( صد تازيانه يا نود و نه تازيانه يا عددى بين سى و نود و نه و يا بين ده و نود و نه ) است . بنابراين ، ما دنبال تعيين موضوع اين تعزير خاصّ هستيم ، نه مطلق تعزير ؛ پس ، هر چند ممكن است اجتماع دو مرد ملبّس هم زير يك لحاف حرام باشد ، ولى به ما ارتباطى ندارد .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 367 ، باب 10 از ابواب حدّ زنا ، ح 21 . ( 2 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 942 . ( 3 ) . رياض المسائل ، ج 10 ، ص 97 و 98 .